"มันคงจะหิวมากกว่าผมมันพูดไม่ได้" ชายหนุ่มแบ่งข้าวให้หมาจรจัด 2 ตัวกิน จู่ๆก็ได้ของที่ระลึกจากหมาจรจัดแบบคาดไม่ถึง? ทำเอาต่อมน้ำตาแตกจำไม่มีวันลืม!!!!


วันนี้ได้นำเรื่องเล่าของคุณ ธรรพ์ณธรณ์ เป้ ด่านปิยะโชติสกุล 

ได้ของที่ระลึกจากหมาจรจัด ความประทับใจเล็กๆแต่ยิ่งใหญ่ในใจผม วันหนึ่งผมหิวข้าวมากๆ เดินออกไปปากซอย ไปเจอร้านหมูย่างข้าวเหนียว เลยซื้อมา2ไม้แวะเข้าเซเว่นเพื่อซื้อปลากระป๋องและข้าวเปล่าขากลับระหว่างทางหยิบหมูย่างขึ้นมาจะใส่ปากเห็นหมาวิ่งตาม มองหมูในมือผมตาปริบๆ

คิดในใจ (น่าสงสารว่ะ แต่กูก็หิวเหมือนกัน!!!) เอาล่ะสิ ความคิดผิดชอบชั่วดีมันวิ่งอยู่เต็มหัว เงินก็หมดแล้วด้วย รายได้ก็กระท่อนกระแท่น เอาไงดีวะ 2 ตัวเลย ด้วย “แถมตัวเมีย ท้องแก่อีกตะหาก” เอาว่ะ!!! ตัดสินใจให้หมาดีกว่า มันคงจะหิวมากกว่าผมมันพูดไม่ได้ เดี๋ยวผมค่อยหาวิธีแก้ไขในความหิวเอาเอง 2 ไม้มันคงไม่อิ่ม ล้วงเอาปลากระป๋องในถุงเซเว่นพร้อมข้าวเปล่ามาขยำใส่กันอย่างไม่อายใคร แล้วเดินไปใน พงหญ้าข้างทางเพื่อจะเทข้าวที่ขยำแบ่งให้มัน2ตัวแบบเท่าๆกัน ระหว่างก้มๆเงยๆอยู่นั้น สายตาผมก็เหลือบไปเห็น เหรียญ พ่อหลวง จมอยู่ในดินในสภาพที่ดูไม่ออกในตอนแรกว่าเป็นเหรียญ 10 บาท

ภาพ



จากนั้นผมรู้สึกแปลกๆ เฮ๊ยยย!!!รู้สึกอิ่มใจ ความหิวหายไปโดยปลิดทิ้งมันไม่ได้มากมายหรอกครับแต่มันเป็นสิ่งที่ผมจะจดจำไว้ตลอดไป โดยเก็บเหรียญนี้ไว้กับตัวตลอด จะหยิบขึ้นมาดูเมื่อคิดถึง เพื่อน 4 ขา 2 ตัวนั้น แม้จะย้ายไปอยู่ที่อื่น สิ่งที่ผมจะลืมเสียไม่ได้ก็คือจะเจียดเงินในกระเป๋าแล้วซื้ออาหาร ขับรถมาหาเพื่อนๆพวกนี้เหมือนพวกเขาได้ตอบแทนค่าอาหารให้ผมมาเป็นเหรียญ พ่อหลวง ทุกวันนี้ผมพอจะมีใช้บ้างแล้วครับไม่ขัดสนเหมือนแต่ก่อน อาจเป็นเพราะผลกุศลที่มองไม่เห็นเป็นแรงผลักดัน ไม่จำเป็นที่จะต้องเข้าวัดเสมอไป ที่ไหนเมื่อไหร่ก็ได้ในการทำความดีน้อยๆของเราทุกๆวันนี้ระหว่างทางที่ผมไปซ้อมมวยบนเขาพระตำหนักผมจะติดอาหารไปให้สุนัขและแมวจรจัดอยู่เสมอ

ที่มา : taghr,ที่มา:siamvariety

Powered by Blogger.